Hergebruik en herbestemming van gebouwen spelen een sleutelrol in de aanpak van sociale inclusie en de klimaattransitie en zijn bijgevolg het meest actuele thema binnen het huidige architectuurdiscours. Het Vlaams Architectuurinstituut selecteerde zeven voorbeelden van ‘gevonden architectuur’ en ontsluierde het experiment dat schuilgaat achter elk van de projecten in een tentoonstelling en een boek.

‘Wat willen we houden? Wat mag er weg?’ Dit zijn de basisvragen bij elk transformatieproject. Het antwoord erop wordt gestuurd door verschillende beweegredenen: van duurzaamheidsambities en ruimtelijk potentieel tot erfgoedkwesties en bekommernissen rond het collectieve geheugen van de plek. De curatoren selecteerden zeven projecten uit Vlaanderen en Brussel die zich op verschillende manieren verhouden ten opzichte van deze beweegredenen en legden het ruimtelijke thema achter elke transformatie bloot. Daar zitten oude bekenden bij, zoals de renovatie en uitbreiding van Het Steen in Antwerpen door noArchitecten, dat twee jaar geleden, nog voor het klaar was, uitgebreid in de pers kwam. Ook de Universiteitsbibliotheek in Gent van Henry van de Velde met de restauratie en uitbreiding door Robbrecht en Daem Architecten komt opnieuw aan bod, dit keer in dialoog met het Rijksarchief, dat in dezelfde buurt gebouwd werd. Maar in de selectie zitten ook verrassingen, zoals het nog in de steigers staande project van Eagles of Architecture voor het stadhuis van Mortsel of Chapex, het meer dan monumentale cultuur- en congrescentrum in Charleroi, een samenwerking tussen architecten Jan De Vylder Inge Vinck en AgwA, twee projecten die ons halsreikend doen uitkijken naar hun oplevering. Een buitenbeentje in de reeks vormt het openluchtdepot van de collectie Kunst in de Stad in het Middelheimmuseum in Antwerpen. Architecte Asli Çiçek ontwierp nieuwe verhaallijnen en een interessante relatie met de publieke ruimte door de beelden in de beeldentuin te herconfigureren.