“Het project Altes Hospiz van de architecten Miller & Maranta hoog in de Zwitserse bergen is zo krachtig omdat het tegengestelden verenigt: natuur en architectuur, bestaand en nieuw. Door de herkenbare, archetypische bouwvolumes, in combinatie met een eigentijdse vormgeving en esthetiek, lijkt het net alsof de herberg al altijd in zijn vertrouwde omgeving stond.”

Een eeuwenoud kapelletje en het voormalige gasthuis komen samen onder één nieuw, groot en uitgesproken dak. De bestaande gevels werden opgetrokken zonder dat ze hun eigenheid verloren. Nieuwe raamopeningen passen zich in in de onomwonden vormentaal, maar zijn duidelijk leesbaar als nieuwe elementen. Het project durft om te gaan met en verder te bouwen op het bestaande, zonder nodeloos exact te willen conserveren en expliciteren wat er ooit was. Het gevoel en de finesse waarmee dit gebeurt zijn haast ontroerend. Het vernieuwde gebouw is deel van het landschap en staat er alsof het er altijd heeft gestaan. Ook de materialiteit speelt hier een grote rol.