De dichte bosrand doet niets vermoeden. Vooraan staat een groot gebouw, omringd door hoge bomen. Pas wanneer je achter het huis om loopt, ontdek je een groot, pal op het zuiden gericht gazon. Ochtendgeluiden ritselen in de tuin en vogels doen de takken aan de rand van het bos bewegen. Iets verderop, rechts, staat een zwart houten paviljoen, een oord van rust, een plek voor kunst en studie. In de verte ligt een vijver met een eenvoudige constructie aan de rand.

Een schuilplaats tussen bos en de vijver, een hut. Elkaar overlappende metalen lamellen. Het ruwe karakter benadrukt de eenvoud van wat binnen gebeurt. Dit is een plek voor het lichaam, een sauna waar gezweet wordt.
Als je de vijver nadert, zie je een opening in de homogene schil. De rustiek ogende hut veredelt zich met een subtiele drempel. De doos gaat open. De structuur geeft zich bloot en een deur in messing doet de gevel, die zichzelf ijdel in het water spiegelt, oplichten. Een buiten en een binnen.