Ilke Kerkhofs studeerde in 2022 af aan de Universiteit Antwerpen met een masterproef over betaalbaar wonen. Ze onderzocht de zichtbare en onzichtbare effecten van de wooncrisis, met Antwerpen als voornaamste onderzoeksterrein. Haar scriptie is een ongelooflijk mooi en aangrijpend boekje, met tekeningen en teksten die niet alleen de woonsituatie van een concreet individu op een pijnlijk realistische manier schetsen, maar ook de theorie en de huidige politiek rond betaalbaar wonen analyseren en mogelijke duurzame toekomst perspectieven uitbeelden.

Kerkhofs vertrekt van de slechte omstandigheden waarin Warda, een jonge alleenstaande vrouw die in 2016 Somalië ontvluchtte, in een eenkamerappartement in de Seefhoek in Antwerpen woont. Warda moet rondkomen met een leefloon van het OCMW. Ze staat al meer dan vier jaar op de wachtlijst voor een sociale woning. Noodgedwongen kwam Warda zo terecht in de onderlaag van de private huurmarkt, met huisjesmelkers en eigenaars die alleen de hoogstnoodzakelijke herstellingen doorvoeren, zodat de woning net niet onbewoonbaar verklaard kan worden. Het appartement van Warda blijft steenkoud, vochtig, onhygiënisch en onderkomen; de voordeur sluit niet meer en de ramen gaan niet meer open, vloertegels liggen los, er zitten schimmel- en vochtplekken op de muren, noodverlichting ontbreekt, en een gat in het plafond dient als vluchtweg bij brand.