Het Brucity-gebouw nam de plaats in van een van de meest emblematische sporen van verbrusseling: Parking 58, een grauw, monolithisch blok van negen verdiepingen. Brucity zelf maakt dan weer de transformatie mogelijk van een al even emblematisch gebouw: de beroemde, sombere toren van het Muntcentrum, die de stedelijke administratie huisvestte. Desondanks geeft het Brucity-gebouw de pijnlijke indruk dat de geschiedenis zich herhaalt.

Maar zelfs dat klopt niet helemaal. In het Muntcentrum bevonden de kantoren zich boven op een commerciële sokkel, met etalages die sfeer brachten in de winkelbuurt rond het De Brouckèreplein. Bij Brucity biedt de enorme glasgevel slechts uitzicht op loketten met beperkte openingstijden, technische lokalen, gangen naar sanitaire voorzieningen, parkeerhellingen of bewakingsruimtes. Het stedelijke weefsel krijgt hier geen levendige make-over. Toch wordt de transparantie van het gebouw als slogan gebruikt: “Een glazen gebouw voor een transparante en moderne administratie”. De woorden doen denken aan het discours dat de gordijngevel van het Muntcentrum moest legitimeren. Vijftig jaar later worden ze al even vindingrijk opnieuw ingezet.