In de herfst van 2020 leverden Stéphanie Bru en Alexandre Thériot (Bruther) de studentenhuisvesting Rosalind Franklin op in de technologiecampus Université Paris-Saclay. Het Frans-Zwitserse architectenbureau werkte hiervoor samen met Adrien Verschuere (Baukunst) uit Brussel. Hun gebouw is een van de meest overtuigende voorbeelden van een optimaal evenwicht tussen less en more op deze campus.

De Université Paris-Saclay is gespecialiseerd in wetenschappen en technologie. De campus is een Franse miniversie van Silicon Valley, in het zuidwesten van Parijs. Of zou het toch moeten worden, maar de campus is al tien jaar één grote werf. Net zoals de nieuwe steden in de jaren 1970–1980 is de campus op het plateau van Saclay een strategische ontwikkelingszone, zeer dens en in ijltempo gebouwd. Zijn architectuur is daardoor vaak tijdsgebonden. De belangrijkste gebouwen zijn getekend door gevestigde waarden, zoals OMA en Gigon/Guyer, Renzo Piano, Bernard Tschumi en Grafton Architects. Andere projecten werden uitgevoerd door opkomende bureaus die vooral gekend zijn om post-crisistrends – het tijdschrift Arch+ beschreef ze recent nog als ‘neo-realistisch’. Zo werd het gebouw Lieu de Vie, met multifunctionele voorzieningen voor de studenten, ontworpen door Studio Muoto en werd de andere studentenhuisvesting ontworpen door Tank, Data, Lan/Clément Vergely, 51N4E/Bourbouze & Graindorge en AUC.