Begijnhoven zijn traditioneel plekken van contemplatie. Het waren toevluchtsoorden voor vrouwen die zonder kloostergelofte in een religieuze gemeenschap wilden leven, afgesloten van het stadsleven buiten de ommuring. Met de reconversie van het 18de-eeuwse begijnhof in Hasselt doorbreekt Bovenbouw in samenwerking met David Kohn deze typerende geslotenheid. Met een nieuwe bestemming als campus voor de faculteit Architectuur en Kunst van de Universiteit Hasselt wordt deze verborgen wereld midden in het stadscentrum geopend voor het publiek.

Een opvallende cirkelvormige doorgang doorbreekt de gesloten bakstenen ommuring die het begijnhof lang van de stad afsloot. Het is een uitnodigende perforatie die een eerste blik biedt op de nieuwe wereld. Het Hasseltse begijnhof is geen verborgen wereld van rust en bezinning, maar een wereld van ontmoeting en verbinding. De tuin is omgevormd tot een groene oase die de Universiteit Hasselt, kunstenhuis Z33 en het Jenevermuseum samenbrengt op een gedeelde campus. Een campus die zich integreert in de stad.