“Niemand kan ontkennen dat, net als de meeste menselijke aktiviteiten, de architektuur een krisis doormaakt, die zich laat voelen in de realiteit van het bouwwerk, het interventieproces waarin de architekt optreedt, en het onderwijs.” Zo opende in 1973 Jean Barthélemy het allereerste edito van het kersverse tijdschrift A+.

De oprichting van een tijdschrift door een groep jonge gedreven architecten in een tijd waarin architectuur zich, net als de hele maatschappij, in een identiteitscrisis bevond, getuigt van een onvermoede hoop en vertrouwen in de kracht van het woord, de kritische reflectie en de verbeelding. Deze hoop vertaalde zich in sterke teksten en gedurfde thema’s, die jaar na jaar het debat bleven voeden. Ondertussen zijn we 50 jaar en 300 nummers verder. De crisis woedt nog steeds, al draagt ze nu een andere naam en houdt ze de overtuiging brandend van de noodzaak van architectuurkritiek en een Belgisch platform voor discussie als antwoord op de ontelbare dringende maatschappelijke en ruimtelijke vragen.