Het Belgische woonbeleid is historisch gestoeld op individueel eigenaarschap, met versnipperde verantwoordelijkheid en nefaste ruimtelijke gevolgen. Een alternatief daarvoor is de wooncoöperatie, die vertrekt vanuit collectieve samenhang in plaats van individuele optimalisatie. Wooncoöperaties zijn geen nieuw fenomeen: ze bestaan al sinds het begin van de 20ste eeuw, ook in België. Door een politieke keuze voor individueel eigendom lag de beweging een eeuw lang stil, maar vandaag duiken opnieuw pioniers op. Samen vormen ze een symbool van een noodzakelijke verschuiving: van bezit naar gebruik, van winst naar waarde, van individueel naar collectief wonen.

Wonen na de Eerste Wereldoorlog