In Bazel, in het oosten van het Waasland, realiseerde Bovenbouw een zwartgekleurde bungalow op een hellend terrein. Op een subtiele en licht ironische manier is de woning een spel met lokale of internationale elementen.

Ook voor huidige generaties architecten in België blijft de alleenstaande woning in een verkaveling een mogelijkheid, zij het meestal als uitzondering in een oeuvre. Het is een manier om architecturale schoonheid – die even evidente als onmogelijk geworden categorie, vervangen door de vagere term ‘kwaliteit’ – te realiseren in een project dat enerzijds op isolement is gebaseerd, maar dat anderzijds alomtegenwoordig blijft. Het is een van de vele paradoxen van het suburbane wonen: een huis lijkt op verschillende manieren aanspraak te maken op een open landschap, 360 graden in het rond, terwijl de buren links en rechts zich op nog geen tien meter afstand bevinden.