In Rwamishiba, Rwanda, bouwt architectenbureau Eda- Au samen met plaatselijke ambachtslieden een centrum gewijd aan onderwijs. Het concretiseert zo een onderwijsproject in de ruimst mogelijke zin. Ook in dit land is beton moeilijk van de troon te stoten als icoon van moderniteit. Toch lag voor de architecten het gebruik van baksteen voor de hand.

Het begon allemaal met de wens van een in België wonende Rwandees om zijn geboortedorp te helpen. Hij zocht de middelen en een architect om een plek te bouwen waar de jongere generaties hun opleiding kunnen uitdiepen en hun kritisch denken kunnen aanwakkeren. Arnd Amand, oprichter van Eda-Au, wilde op vrijwillige basis meewerken. Samen maakten ze een rondreis door het land, met bezoeken aan staatsscholen, fabrieken en steenbakkerijen. In de scholen kwamen ze steeds tot dezelfde vaststelling: de aandacht van de kinderen was niet vast te houden wanneer het te warm was of door het lawaai. Wat vervoer betrof was er noch een rivier, noch een spoorweg. Na hun terugkeer besloten ze daarom een plaatselijke hulpbron, namelijk aarde, te gebruiken en alle verouderde technologieën te vermijden, om zo een autonoom gebouw op te trekken.