Wonen is een grondwettelijk recht. Hoe komt het dan dat in Vlaanderen 180.000 gezinnen op de wachtlijst staan voor een sociale woning? Dat 47 procent van de private huurwoningen ontoereikend is qua kwaliteit? En dat 52 procent van de private huurders meer dan een derde van zijn inkomen aan huur besteedt? Of dat drie op de tien private huurders na het betalen van de huur onvoldoende overhouden om menswaardig te leven? En in hoeverre kunnen ontwerpers en opdrachtgevers hier invloed op uitoefenen?

Het loont om aan een groep van architecten en ontwikkelaars eens de vraag te stellen naar de betekenis van betaalbaar wonen. De kans is groot dat er verhalen volgen over de strengere eisen en complexe ontstaansprocessen voor de nieuwbouwproductie, die een schamele 1 procent van de woonmarkt omvat. Breng een aantal actoren die zich bezighouden met huurders of mensen in armoede bij elkaar en je krijgt een heel ander perspectief over schrijnende woontoestanden, door het gebrek aan sociale woningen en de schaarste op de private huurmarkt.