Met Zin smokkelden ontwikkelaars, ontwerpers én overheden kwaliteit binnen in de Noordwijk. De lat lag hoog: het complex zou hergebruiken wat er was en nieuw leven blazen in de monofunctionele kantoorwijk.

Een Trojaans paard, zo is Zin in A+ weleens omschreven: een project als list om stedelijke kwaliteit binnen te smokkelen in de Noordwijk, met een overheid in de buik van het paard. Dat was al eerder gebeurd. In de jaren 1960 hoopten overheden met het WTC-project de hoofdstad de moderniteit in te leiden. In de jaren 1990 clusterde de Vlaamse overheid haar kantoren in de Albert II-laan, in de hoop de Noordwijk eindelijk te doen opleven. Veel kwaliteit hadden die projecten niet opgeleverd, en dus kwam opnieuw een overheid aan zet. Startschot van het Zin-project was een aanbesteding waarin de Vlaamse overheid op zoek ging naar nieuwe kantoorruimte, met een huurcontract van 18 jaar. Als voorbereiding op de aanbesteding had Befimmo een wedstrijd uitgeschreven om de WTC I en II-complexen te verbouwen. Een team met Jaspers-Eyers, l’AUC en 51N4E in de rangen won de wedstrijd van Befimmo, dat op zijn beurt, met het WTC-project op zak, de aanbesteding van de Vlaamse overheid won.