Lokalen jeugdbewegingen

Architecten Els Claessens en Tania Vandenbussche
gepubliceerd op 24.10.2011 | tekst Christophe Van Gerrewey niet-residentieel
© Hilde D'haeyere
© Hilde D'haeyere
© Hilde D'haeyere

De jury had er moeite mee om de quasi evidente bekroning te verantwoorden. In het verslag staat nog geen vijfde van de commentaar die aan de andere projecten wordt besteed. Wat is hier aan de hand?
In het meest recente jaarboek ‘Architectuur in Vlaanderen’ (editie 2010) heeft Maarten Delbeke onder de titel ‘Efficià«nte vorm’ een tekst aan dit gebouw gewijd. Het gaat om de lokalen voor de jeugdbewegingen in en rond Blankenberge, die het gebouw in bruikleen krijgen van de gemeente en waarin ze zelf binnenmuren, sanitair en andere voorzieningen kunnen plaatsen. De site bevindt zich vlak achter enkele van de klassieke stroken van de Belgische kust, dus achter de waterlijn, het strand, de duinen en de tramlijn. Op een luchtfoto is het gebouw meteen herkenbaar als een dubbele winkelhaak die als een rechthoekige slang in het landschap tot stilstand is gekomen. De lokalen komen rechtstreeks of via een korte trap op de buitenruimte uit, en zetten zich zo automatisch in de open lucht verder. Deze twee keer geknikte lijn heeft één onderdoorgang en wordt bekroond met een zeer traag hellend dak, dat op een merkwaardige manier nooit tot voltooiing lijkt te komen. Dat leidt, zo schreef Delbeke, tot een “gelaagd effect” dat wordt bereikt “door een uiterst beheerste vormgeving. Het ontwerp illustreert ontwerpstrategieà«n – misschien mogen we ze inmiddels technieken noemen – die in het laatste decennium zijn scherp gesteld en meer dan één Vlaams bureau met succes hanteert. Een eenvoudige geometrische planfiguur wordt licht vervormd en bekroond met een haast autonome dakvorm, zodat een visueel complexe figuur ontstaat die zich wat weerbarstig inschrijft in de omgeving en tegelijk niet onmiddellijk benoembare typologische referenties oproept.” De technieken waarnaar Delbeke verwijst, waren ook het onderwerp van een conceptvoorstel voor de Vlaamse bijdrage aan de Architectuurbià«nnale van Venetià« in 2008, uitgewerkt samen met Guy Châtel en Kris Coremans, en met als titel: ‘Congruentie en vertekening’.
Het gebouw in Blankenberge van Els Claessens en Tania Vandenbussche past inderdaad wonderwel onder die noemer: een ‘saai’ volume wordt zowel in grondplan als in snede vertekend neergezet zodat er toch een totaalvorm overblijft die opvallend in de omgeving staat, en die verwonderlijk genoeg is om het dagelijkse gebruik avontuurlijk te maken. Misschien is “de vertekening van de congruente en efficià«nte vorm” een andere manier om te omschrijven wat Geert Bekaert met “de poà«zie van de gemeenplaats” bedoelde. Of misschien is de laconieke loftuiting van het juryverslag hier nog het meest op zijn plaats: “Ook het dak wordt op prijs gesteld.”

download pdf
Architecten Els Claessens en Tania Vandenbussche
Blankerberge | 2011
A+232
pagina's 66-68

Mensen die dit artikel lazen bekeken ook

© Hilde D'haeyere
© Hilde D'haeyere
© Hilde D'haeyere

schrijf je in voor de nieuwsbrief