Gepubliceerd op 28.11.2023 | Tekst: Amélie Poirel | Foto's: Séverin Malaud

In de Bronsstraat, die het centrum van Anderlecht verbindt met het kanaal, springt het Maison des Artistes in het oog. Dit voormalige herenhuis met uitgebreid lijstwerk is dan ook het uitgangspunt voor de aanpalende nieuwbouw crèche. Ook al is er geen duidelijke intuïtieve link tussen beide gebouwen, er is een dialoog tussen hun programma’s. De drijvende kracht voor dit project van agmen en Carton 123 is de zoektocht naar sociale cohesie, met als doel het aanmoedigen van ontmoetingen tussen gezinnen, peuters, kunstenaars en voorbijgangers.

De twee gebouwen worden verbonden vertrekkende van dit verlangen naar cohesie. De crèche stelt zich bescheiden op en springt terug ten opzichte van het Maison des Artistes. Ze wil vooral verbinden met een volume dat aansluiting zoekt. De terugspringende voorgevel van de crèche creëert een soort voorkamer. Deze inkompatio vormt een subtiele link met de stad en trekt de aandacht van voorbijgangers met de eenvoudige stapeling van een in blauw gepoedercoate stalen kolom en balk. Een metalen accordeonhek sluit de ingang af, maar verdwijnt bijna volledig wanneer het geopend is. De zeer open drempel nodigt uit om een eerste buitenruimte te betreden, wat ontmoetingen aanmoedigt en het belang van de locatie versterkt: een dwarsstraat in een snel groeiende wijk.

De ontwerpers hechten veel belang aan het articuleren van de overgangen. De leesbare, transparante doorgang opent zich zowel naar de straat als naar de speelplaats binnen in het blok. Ze leidt naar binnen- en buitenruimtes die de gebruikers zich gemakkelijk kunnen toe-eigenen. Deze plekken bieden veel mogelijkheden, maar hebben hun eigen architecturale grammatica. De speelse, kleurrijke bouwtaal suggereert activiteiten die aansluiten bij de bewoners, in hoofdzaak jonge kinderen. Zo komt bij zonnig weer de binnenplaats tot leven door de gestreepte textielen zonneweringen.

Deze taal, die typisch is voor de hedendaagse Belgische architectuur, laat de constructie-elementen en hun samenhang zien. Ze beantwoordt aan de structurele realiteit van de materialen door ze te benadrukken. Voor de voornamelijk natuurlijke binnenmaterialen wordt dan weer meer belang gehecht aan het tactiele. Zo wordt hout een textuur die bij meubels hoort. Deze doordachte materiaalkeuze, waarbij geen enkel element toevallig is, maakt deel uit van het totaalconcept van de architecten. Een grammatica van de werkelijkheid waarin materialen worden gekozen op basis van hun gebruik en tastbaarheid.

Lees ook

Schrijf je in op onze nieuwsbrief
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.