Gepubliceerd op 19.06.2024 | Tekst: Léone Drapeaud | Foto's: Chevalier Masson / Foelsch / Frederic-Delesalle

A+308 Textile & Texture

Je kan het volledige artikel lezen in het nummer A+308 Textile & Texture. Bestel hier een exemplaar of neem een jaarabonnement op A+ en mis geen enkel nummer!

Doorschijnend of als scherm, gedrapeerde kleurenweelde of alternatief voor technische materialen: Chevalier Masson is met zijn ruimtelijke interventies de beperking te slim af. Met hun eclectische en ingenieuze samenstelling spelen hun installaties in op de bewoonde ruimte en haar gladde hout-, glas- of betonpartijen.

Op een warme namiddag in maart ontmoet ik het textielontwerpersduo Eric Chevalier en Anne Masson in hun kantoor in Vorst. We nemen plaats rond een grote tafel bij het raam. Aan de muur hangt een rek vol boeken en textielstalen, geweven en gebreide voorwerpen en bobijnen. De materialen komen van afgelopen, huidige of toekomstige projecten. Tijdens ons gesprek grasduint Anne met mij door de digitale archieven, terwijl Eric af en toe opstaat om me een stofstaal aan te reiken. 

Léone Drapeaud: Tegenover het rek met textielsoorten hangt een verzameling bevestigingssystemen en staaltjes op een bord dat tegen de muur leunt. Ze lijken te wachten op het goede moment. Getuigen ze van jullieonderzoekende en experimentele aanpak? Hoe verloopt jullie creatieve proces? 

Chevalier Masson: Wij zijn in de architectuur beland nadat we in andere sectoren ervaring hadden opgedaan: breisels en weefsels voor de modesector (Anne Masson), gemengde technieken voor de haute couture en materialen voor de autosector (Eric Chevalier). Door te experimenteren met verschillende processen startten we samen met eigen projecten voor de woonruimte: dekens, tapijten, kussens, …

De eerste uitnodiging voor een architecturale context kwam van 51N4E. We maakten een dagbed voor een privéwoning, waarbij we ons baseerden op intuïtieve voorstellen. Het Lichtbed is een zwevend, organisch landschap met een dubbelzinnige schaal en een levendig kleurenpalet. Het bestaat uit lange, gebreide cilinders die geweven zitten om een metalen structuur die ontworpen was door de architecten.

Een opdracht is voor ons een startpunt om bepaalde elementen te onderzoeken: denk maar aan de manier waarop een context het materiaal kan inspireren, dankzij linken met de omgeving. Samen met Hbaat hebben we bijvoorbeeld verticale wanden ontworpen voor een mediatheek in Cappelle-en-Pévèle. We namen contact op met een lokale fabriek die high-end Wilton-tapijten weeft op 19de-eeuwse machines, een restant van de intense industriële activiteit in Noord-Frankrijk. We gebruikten smalle traplopers, waarmee we op de grond grote oppervlakken samenstelden, en speelden met motieven en kleurvlakken op de verschillende stroken. Door het materiaal van de vloer te tillen en verticaal op te hangen, werden beide kanten van de lopers zichtbaar en evenwaardig. Die ingreep gaf ons een radicaal nieuw perspectief op de tijdloze motieven.

Onlangs nodigde Alexandre Thériot ons uit om een seminarie van een week te leiden aan de ETH Zürich. We stelden voor om een workshop te geven in Prato, Noord-Italië. De stad dankt haar ontstaan aan de textielindustrie en is gespecialiseerd in wolrecyclage. In het centrum van Prato vind je nog alle processen die doorlopen worden bij het spinnen, weven en verven van wol. Als we op verplaatsing zijn, gaan we graag op ontdekking. De architectuurstudenten en -docenten organiseerden fabrieksbezoeken. Met stoffen die we tijdens de bezoeken ontdekten – restjes fijngeweven wol en een doorschijnende stof uit een deadstock – creëerde de hele groep een grote, plooibare ruimte. Ze kreeg de naam Palazzo Stracci: een structuur van opgespannen polypropyleen-stroken bevestigd aan ankerpunten in de ruimte die door de vereniging Lottozero ter beschikking was gesteld. De hele structuur is demonteerbaar en verplaatsbaar. Toen de eerste doeken op de structuur werden aangebracht, werd het al donker. We waren moe. We gingen er spontaan onder zitten, wat Alexandre Thériot de ‘tentreflex’ noemde.

We willen studenten de zin voor verbinding met de realiteit en avontuur bijbrengen en bovenal aanmoedigen om te evolueren en beslissingen te nemen tijdens de uitvoering. Plannen, maquettes, tests en prototypes op schaal 1:1 zijn instrumenten die helpen om geslaagde oplossingen voor te bereiden en de gevoeligheid van de overwogen materialen te beoordelen. Maar tijdens de uitvoering moet een schaalsprong gemaakt worden. Dat is stimulerend! We vergezellen bijna altijd het plaatsingsteam; bij de meest experimentele projecten speelt die fase zo’n actieve rol in de afwikkeling dat we de uitvoering niet volledig uit handen kunnen geven.

Lees verder in het nummer A+308 Textile & Texture.

Lees ook

Schrijf je in op onze nieuwsbrief
  • This field is for validation purposes and should be left unchanged.