Edito A+276

gepubliceerd op 26.02.2019 | tekst Lisa De Visscher

Een werf is het moment van de verwezenlijking van een gebouw. Na maanden of jaren van ontwerpen, berekenen en onderhandelen, krijgt het project eindelijk vorm. Het is daarom ook een realitycheck: je kunt nog zoveel perspectieftekeningen, 3D-beelden of maquettes maken als je wilt, het is pas op de werf – als je alles in ware grootte ziet – dat je kunt verifiëren of de verhoudingen, de ruimtelijke kwaliteiten en het effect van het materiaalgebruik wel degelijk overeenkomen met dat wat je dacht te hebben ontworpen.

Vele werven zijn een plek van voortdurend onderzoek en, zeker bij complexe verbouwingen en restauraties, een plek van voortschrijdend inzicht, van nieuwe ontdekkingen, aanpassingen, en ontwerpbeslissingen. De restauratie van de Boekentoren van Henry Van de Velde in Gent door Robbrecht en Daem architecten (›p. 34) bleek zo’n huzarenstukje waar jarenlang onderzoek aan voorafging en de werf zelf een combinatie bleek van indrukwekkende logistiek, nieuwe technologieën en kleinschalige ambachtelijke arbeid.

Elk gebouw, van het Provinciehuis in Antwerpen (›p. 26) tot de verbouwing van het Madmusée in Luik (›p. 72), is een hoogtechnologisch product. Maar wel één dat, in tegenstelling tot tal van andere hoogtechnologische creaties zoals auto’s en computers, niet door robots maar uitsluitend door mensen kan worden gemaakt. Ook daarom is elk gebouw compleet verschillend. En zelfs al bouw je meerdere malen na elkaar dezelfde constructie, toch zullen deze iedere keer van elkaar verschillen: op elke werf leer je iets dat van toepassing is op de volgende werf.

Het is de plek waar iedereen samenkomt: de architect, de bouwheer, de aannemer, maar ook brandweer, de veiligheidscoördinator, Vivaqua… Het is de plaats waar alle punten verbonden worden en alle eindjes aan elkaar geknoopt, zodat het gebouw het fysieke bewijs wordt van onderhandeling en samenwerking. Soms nemen deze onderhandelingen extreme vormen aan en krijg je unieke samenwerkingsverbanden tussen architect en aannemer. De uitbreiding en renovatie van Z33 in Hasselt door Francesca Torzo (›p. 60) is hiervan een verbluffend voorbeeld.

Een werf is ook een opeenvolging van gedaanteverwisselingen. Een gebouw neemt langzaam vorm aan, doorloopt een reeks van tussenstadia die elk op hun beurt ook eigen ruimtelijke en vormelijke kwaliteiten bezitten.

Daarom levert elke dag op de werf een uniek efemeer gebouw op. Zo bekeken we met argusogen de timeloops op de webcams die elke dag de vorderingen vastleggen van het nieuwe gebouw voor bnp Paribas Fortis in Brussel. We zagen hoe kleine bulldozertjes langzaam een massieve mastodont wegvreten, hoe de ingewanden van de hoofdstad worden blootgelegd en hoe uit deze krater verbazend snel een nieuw paleis verrijst (›p. 54). Daarom maakten we dit nummer: om getuige te zijn. Op het moment dat deze editie in uw brievenbus valt, zullen de gebouwen die erin gepubliceerd staan niet meer bestaan – of in ieder geval niet meer in de vorm zoals u ze hier zult zien. Een arrêt sur image om te koesteren.

Ook dit tijdschrift ging afgelopen maanden door een intense werfperiode waarbij we, zoals u ziet, niet alleen het formaat en een deel van de vormgeving aanpasten, maar de hele formule. A+ verschijnt vanaf 2019 vier keer per jaar in een nieuwe vorm, waarin we de focus leggen op projecten, al dan niet in relatie met een centraal thema. Daarnaast komen de hors séries, specifieke uitgaves die tweemaal per jaar verschijnen en een actueel thema helemaal uitspitten.

Welkom op deze oplevering!

A+276 Building Sites
20 € | bestel nu uw exemplaar of abonneer u op het tijdschrift vanaf €49 / jaar!

schrijf je in voor de nieuwsbrief