NENDO: INVISIBLE OUTLINES

21.05.2017 tot 21.10.2017 Expo

nendo01_web

De tentoonstelling van de retrospectieve van Studio Nendo, in een scenografie van Oki Sato, vindt plaats in Le Grand-Hornu in Mons van zondag 21 mei 2017 tot zondag 21 oktober 2017.

 

Door Johnny Leya 

Het is niet zo eenvoudig om de ontwerpen van Nendo te benoemen. Als we er ons dan toch aan wagen, dan kunnen we het proberen met termen als poëtische objecten of misschien gewoon gematerialiseerde ideeën. De ontwerpstudio Nendo heeft niet zomaar enkele werken uitgeleend aan het cultureel centrum van Le Grand-Hornu, maar staat in voor de volledige decoropbouw van de tentoonstelling, waarbij de creaties in de ruimte worden opgesteld op zo’n manier dat ze naadloos aansluiten bij de emotionele lading van de verschillende ruimten. De collectie bestaat uit alledaagse voorwerpen die we dachten te kennen maar die in een totaal ander perspectief worden geplaatst. Voor de tentoonstelling, die getuigt van een uitermate beheerst spel met licht, moesten de bestaande voorzieningen volledig worden vervangen. Schaduwen zijn onze enige bondgenoot en ook de enige manier om ons ervan te vergewissen dat we niet dromen. Met een schrikwekkende precisie tekenen de schaduwen zich af op de witte sokkels.

 

Le Grand-Hornu wordt ingepalmd door deze poëtische objecten. Voor de tentoonstelling wordt vooral gebruik gemaakt van grote witte sokkels, die de hoogte hebben van een trede. Witte sokkels die ook een poëtische invulling krijgen en ofwel een berg worden, zoals in de grootste zaal, of muurbekleding. In een van de eerste zalen ontstaat een intrigerende dialoog met de, eveneens witte, radiatoren. Alle voorwerpen lijken tot leven te komen. Behalve dan de Ipads die aan de muren zijn bevestigd en die, door hun vreemde autonomie, meer verwarrend dan informatief werken. De bezoeker wordt op een geweldloze manier bestookt met deze gematerialiseerde ideeën. De schaduw maakt plaats voor een steeds rauwer licht, dat meedogenloos elk voorwerp en de volledige ruimte omhult. De verfgeur en het gekraak van de houten vloer werken geruststellend. Le Grand-Hornu beschikt over de nodige substantie om de schok op te vangen van het melkwitte bombardement.

 

De laatste zaal, Contour, bevat volgens Nendo de kern van de tentoonstelling. Daar wordt de bedoeling duidelijk, met name de wereld opnieuw in vervoering brengen. Het is een kleine zaal, met een laag plafond. Je gaat er binnen langs opzij, zoals in een kerk. Er staat een sokkel apart opgesteld en twee rijen smalle en lichtgevende sokkels waarop in 3D geprinte voorwerpen de omtrek weergeven van kleine objecten, gaande van een envelop tot een koffietas. Hier is geen schaduw meer, geen parket, alleen een oorverdovend achtergrondlawaai, een helder, allesomvattend licht en de contouren. Lijnen die het idee vormen van voorwerpen uit de industriële wereld. De machine wordt poëzie, de industrie kan rustig verder produceren. Nendo onthult een betoverende illusie van de realiteit.

 

Eenvoud maakt gelukkig. Met een verbijsterende precisie speelt Nendo met materialen: marmer golft, staal drijft, hout verdwijnt, de beweging komt stil te staan. Alles wordt gezien, alles moet perfect zijn. Als een groot dichter, technicus, designer waarvan de ontwerpen, zoals ook wordt aangegeven in de inleidende tekst van de tentoonstelling, aanleunen bij architectuur, palmt Nendo le Grand-Hornu in en maakt een van zijn grootste retrospectieven tot een bijna magische ervaring van een tot in de puntjes gecontroleerde droom.

schrijf je in voor de nieuwsbrief